dit was die mooiste bottel
die lekkerste handeroom ooit!
maar…..
die handeroombottel is klaar
bietjie skeefhou
bietjie skud
daar is nog ‘n klein bietjie daardie laaste word uitgedwingin die asblik lê ‘n bottel skeef onbruikbaar leeg
ek is nou daar
by die
bietjie skeefhou
bietjie skud
daar is nie eers meer ‘n klein bietjie daar…?
© Hans Dreyer
Posted in Gedigte | 2 Comments »
Jou merrie gaan dit nie maak nie
haar vrag is te swaarDie reunperd het dit lankal geweet
Saam met sy hawerpitte saans gevreetDie dag se salpeter weggewerk
Met strelende hale van roskam en borsel
Staan hulle op stal
Runnikend roep hy na
haar
Troos hy
haar
In die nag se donkerSkrikwekkende Nagmerries wat aanhoudend vir hom sê
Jou merrie gaan dit nie maak nie
haar vrag is te swaarangstig kap hy die stal se vloer
runnikend roep hy die boer
as die boer tog maar net wil luister
die boodskap wat hy runnikend fluister
my merrie gaan dit nie maak nie
haar vrag is te swaarDit gaan lankal nie meer klopdiselboom
met die twee karperdjies
‘n merrie en ‘n reun
vroegoggend in die tuigboudgooi teen die disselboom
soos ‘n perd ongetem
wou hy waarsku
sy magteloosheid
sy vrees uitskreeudie boer het dit misgekyk
dis moedswilligheid van ‘n ontembare reuneendag bultuit die merrie en haar reun
merrie se tree word onseker en kortsy struikel en val
die kar se vrag
te swaar vir die reun se krag
sleep altwee saam
bultaf na die draai
dis afgrond
dis seerkry
dis dood
bergaf by die draaiby die draai gaap die afgrond
dis seerkry
dis dood
vir die twee karperdjies
‘n merrie en ‘n reun‘n klip langs die pad
© Hans Dreyer
Posted in Gedigte | Leave a Comment »
die hings het ‘n grensdraad oorgespring
die vlaktes anderkant gaan verken
die wêreld is tog nie
deur enige grenslyn beperkfier en trots kon niemand hom keer
die krag in hom was van die heer
die hings het die vreemde verken
‘n anders bewoorde genade geleer—daar—
nuwe weiplek vir sy trop gevind
saam het hulle die grensdraad oorgespringdie boere kon dit nie hanteer
‘n dier
‘n hings
wat hom aan hulle reels nie steurten alle koste moet ons hom tem
die boere moes die perde leer
dat grensdrade heilig onbreekbaar isdie hings moes gebreek word as hy nie wou tem
die ander perde sal dan
binne die grensdrade gevang
saam met die boere kan stemeenkant het hulle hom gevang
die fiere hings wat grensdrade spring
gebind met toue en reels het die boere hom teen die grond vasgesuigoorweldig deur mense
magteloos op die grondtoe die burdizo knip
is die fierheid gebreekdie reun dwaal nou alleen
op die groen weivelde rond
grednsdrade oorgespring
maar sonder sy trop© Hans Dreyer
Posted in Gedigte | Leave a Comment »
Ander se woorde
klagtes en
vrae
Kletter soos haelstene op die sinkmuur
van my kaja
Die storm bars deur die sinkplateonherstelbaar gebuig
Binne maal die stormwater
die fondamente uiteenling binne
begin die modder my ondertoe trek
ek is onherstelbaar gebuig
die vernietigende krag van ander se
woede en
pynlaat my wegsink in die modder
gestroop van die brose kamma veiligheid
van my kaja© Hans Dreyer
Posted in Gedigte | Leave a Comment »
Dit gaan lankal nie meer klopdiselboooom
met die twee karperdjies
‘n merrie en ‘n reundie reun het sy hotvoorpooot se skoen het verloor
die skerp klippe het hulle duiwelswerk gedoen
met die haaragterpoot loop hy mankdie merrie se een yster is los
dit kap iriterend uit pas
want dit gaan lankal nie meer klopdiselboooom
met die twee karperdjies
‘n merrie en ‘n reundie tuie
eens blink en buigbaar geolie
het hard gewerk deur jare se son en reen
dit het grof gekraak en onbuigbaar geword
dit het die paartjie stukkende geskaaf
die twee karperdjies
‘n merrie en ‘n reunhulle oe soek na mekaar
genadiglik is dit moontlik al klink dit onwaar
want die oogklappe het lankal afgeskeur
stukkend gewerk tussen takke en bosdie fluit uit die reun se keel
laat rol die merrie se oë verskrik——-
die salpeter wit gevlek om sy bek
waai weg en word een met die merrie se traandie merrie beur vooroor en trek nog harder
om die fluit uit die reun se keel te haal
die skaafwond om haar bors begin bloed te lekdie reun skrik verward by die ruik van die bloed
neus oopgesper beur hy na haarmet die raak kyk in haar oog
spits die twee se ore na mekaar
gelukkig is ons nog bymekaar
al klap die skoen en al skaaf die tuigbo-oor die ongelyk klap van die disselboom
klap dit klopdisselboom
as die twee salpeter gewerkte skours
saam trek onder die tuig
die twee karperdjies
‘n merrie en ‘n reun© Hans Dreyer
Posted in Gedigte | Leave a Comment »
vyand buite my kop
of…
verraaier in my kop
soos
slaggat in die pad
of..
slaggat in die gees
waar sou die grootste seerkry weesdie binneste die meeste pyn
gedurige verraad
van eie kop teen eie gees (vlees)
beskuldigend
kwetsend
afbrekend
vernederendverflenterde seerkry mens
vrees dat ander
sy waardeloosheid sienstert tussen die bene
‘n wegkruip hond
wat skaamteloos bedel
vir aandag
kopstreel of
vryf
die tjankgeluide vir aandag
klink smekend so
het ek iets verkeerd gedoen
is jy kwaad vir my
het jy my lief© Hans Dreyer
Posted in Gedigte | Leave a Comment »
die koplamp het sy korrel verloor
moes die wereld daarbuite verlig
maar het ingedraai na eie gesig
net donkerte daar
wat selfs die koplamp
se skynsel verdringmaar as daar
iemand hier voor my kom sit
word die koplamp se strale na buite versitSelfs in die sieklike introspeksie van depressie kan ek daaruitkom en kan ek weer funksioneer.
© Hans Dreyer
Posted in Gedigte | Leave a Comment »
Man in die spieel
Wie is jyJy lyk nie soos ek nie
of is jy dalk ekMy werklikheid en onwerklikheid
vloei inmekaarO God help my
ek val uitmekaar© Hans Dreyer
[“Feeling of unreality” in angs aanvalle]
Posted in Gedigte | Leave a Comment »
in die newels sien ek hom
‘n vreemdeling of ‘n skim
as die newels lig is hy nie daar
wie is dit dandie een hier voor my
growwe hande van harde werk
hande wat vir geen werk stuit
hande wat die onmoontlike sigbaar en klaar laat word
die mense juig hom toemaar …………….
as die man in die mis die deure in sy kop oopbreek,
word hy ‘n verleentheid vir die mense wat juig
Dan is hy te ERG en maak hulle bang.
Dan staan hulle terug
Hou hulle hande skoon
lewer kritiek oordie mal man in die mis.
die mal man in die mis die skim
wat dan daar is en dan verdwyn
wat deure oopbreek in sy kop
vra…
skreeu dit deur die miswie is ek dan ?
die skim ?
die man ?
die wonderdoener wat respek afdwing
wat bewonder word…oor wat hy doen
maar…ook n verleentheid vir ander is
‘n verleentheid oor wie hy is en wat hy doen
die vrae – onbeantwoord verwond
die skim draai om
die man wil wegdie mis in vlug
waarheen nerens / erens
weg van mense vir wie hy
die verleentheids verwarring isnewels van werklikheid en droom
begin in sy gemoed parte speel
een oomblik in die werklikheid
die ander oomblik uitDAN…
gryp die rowwe hande smekend uit die mis
na ‘n plek in die stilte
waar hy God kan vind
kan vra
kan hoor
al my
inspirasie
werk
sukses
die eindproduk daarvan
wat ek op U skouers laai
hoeveel daarvan was selfgemaakte vrugteslaaiwat
deur die tyd getoets
toe geen Goddelike inspirasie was
maar net
my eie waan…skel…
skel soos ‘n angskreet
klink die vrae uit die mis
waar is God hierin
waar die selfgemaakte vrugteslaaidis weer die man in die mis
wat weer met homself besig ishy vra aan die man in die mis
en aan die mense wat op hom pishoe sal ek weet
waaroor ek
God gehoorsaam
moet droomOF
waaroor ek
God gehoorsaam
satan moet beveg
wat maniese drome
as God se woorde wil verkoophoeveel skynbaar God gewilde pyn
was toe al die tyd
maar net eie selfgemaakte pyn
van n deurmekaar siek menshoeveel is siekte
hoeveel God
hoeveel die swakte
van ‘n geesversteurde gemoedhoe stap hierdie newel mens
uit die mistigheid wat hom nie kan omgrens
na n helderheid waar hy begrens en afgebaken is© Hans Dreyer
Posted in Bi-Poler, Gedigte | 1 Kommentaar »