lee bottel

dit was die mooiste bottel
die lekkerste handeroom ooit!
maar…..
die handeroombottel is klaar
bietjie skeefhou
bietjie skud
daar is nog ‘n klein bietjie daardie laaste word uitgedwing

in die asblik lê ‘n bottel skeef onbruikbaar leeg

ek is nou daar
by die
bietjie skeefhou
bietjie skud
daar is nie eers meer ‘n klein bietjie daar

…?

© Hans Dreyer

Die reunperd het dit lankal geweet

          Jou merrie gaan dit nie maak nie
          haar vrag is te swaar

Die reunperd het dit lankal geweet
Saam met sy hawerpitte saans gevreet

Die dag se salpeter weggewerk
Met strelende hale van roskam en borsel
Staan hulle op stal
Runnikend roep hy na
haar
Troos hy
haar
In die nag se donker

Skrikwekkende Nagmerries wat aanhoudend vir hom sê

          Jou merrie gaan dit nie maak nie
          haar vrag is te swaar

angstig kap hy die stal se vloer
runnikend roep hy die boer
as die boer tog maar net wil luister
die boodskap wat hy runnikend fluister
          my merrie gaan dit nie maak nie
          haar vrag is te swaar

Dit gaan lankal nie meer klopdiselboom
met die twee karperdjies
‘n merrie en ‘n reun
vroegoggend in die tuig

          boudgooi teen die disselboom
          soos ‘n perd ongetem
          wou hy waarsku
          sy magteloosheid
          sy vrees uitskreeu

     die boer het dit misgekyk
     dis moedswilligheid van ‘n ontembare reun

eendag bultuit die merrie en haar reun
merrie se tree word onseker en kort

               sy struikel en val

die kar se vrag
te swaar vir die reun se krag
sleep altwee saam
bultaf na die draai
dis afgrond
dis seerkry
dis dood
bergaf by die draai

by die draai gaap die afgrond
dis seerkry
dis dood
vir die twee karperdjies
‘n merrie en ‘n reun

‘n klip langs die pad

© Hans Dreyer

Die hings word ‘n reun

die hings het ‘n grensdraad oorgespring
die vlaktes anderkant gaan verken
die wêreld is tog nie
deur enige grenslyn beperk

fier en trots kon niemand hom keer
die krag in hom was van die heer
die hings het die vreemde verken
‘n anders bewoorde genade geleer

—daar—

nuwe weiplek vir sy trop gevind
saam het hulle die grensdraad oorgespring

die boere kon dit nie hanteer
‘n dier
‘n hings
wat hom aan hulle reels nie steur

ten alle koste moet ons hom tem
die boere moes die perde leer
dat grensdrade heilig onbreekbaar is

die hings moes gebreek word as hy nie wou tem
die ander perde sal dan
binne die grensdrade gevang
saam met die boere kan stem

eenkant het hulle hom gevang
die fiere hings wat grensdrade spring
gebind met toue en reels het die boere hom teen die grond vasgesuig

          oorweldig deur mense
          magteloos op die grond

                    toe die burdizo knip
                    is die fierheid gebreek

die reun dwaal nou alleen
op die groen weivelde rond
grednsdrade oorgespring
maar sonder sy trop

© Hans Dreyer

Haelstorm

Ander se woorde
klagtes en
vrae
Kletter soos haelstene op die sinkmuur
van my kaja
Die storm bars deur die sinkplate

                     onherstelbaar gebuig

Binne maal die stormwater
            die fondamente uit

eenling binne
begin die modder my ondertoe trek
ek is onherstelbaar gebuig
die vernietigende krag van ander se
woede en
pyn

laat my wegsink in die modder
           gestroop van die brose kamma veiligheid
           van my kaja

© Hans Dreyer

Karperdjies

Dit gaan lankal nie meer klopdiselboooom
met die twee karperdjies
‘n merrie en ‘n reun

die reun het sy hotvoorpooot se skoen het verloor
die skerp klippe het hulle duiwelswerk gedoen
met die haaragterpoot loop hy mank

die merrie se een yster is los
dit kap iriterend uit pas
want dit gaan lankal nie meer klopdiselboooom
met die twee karperdjies
‘n merrie en ‘n reun

die tuie
eens blink en buigbaar geolie
het hard gewerk deur jare se son en reen
dit het grof gekraak en onbuigbaar geword
dit het die paartjie stukkende geskaaf
die twee karperdjies
‘n merrie en ‘n reun

hulle oe soek na mekaar
genadiglik is dit moontlik al klink dit onwaar
want die oogklappe het lankal afgeskeur
stukkend gewerk tussen takke en bos

die fluit uit die reun se keel
laat rol die merrie se oë verskrik

——-

die salpeter wit gevlek om sy bek
waai weg en word een met die merrie se traan

die merrie beur vooroor en trek nog harder
om die fluit uit die reun se keel te haal
die skaafwond om haar bors begin bloed te lek

die reun skrik verward by die ruik van die bloed
neus oopgesper beur hy na haar

met die raak kyk in haar oog
spits die twee se ore na mekaar
gelukkig is ons nog bymekaar
al klap die skoen en al skaaf die tuig

bo-oor die ongelyk klap van die disselboom
klap dit klopdisselboom
as die twee salpeter gewerkte skours
saam trek onder die tuig
die twee karperdjies
‘n merrie en ‘n reun

© Hans Dreyer

Vyand

vyand buite my kop
of…
verraaier in my kop
soos
slaggat in die pad
of..
slaggat in die gees
waar sou die grootste seerkry wees

die binneste die meeste pyn

gedurige verraad
van eie kop teen eie gees (vlees)
beskuldigend
kwetsend
afbrekend
vernederend

verflenterde seerkry mens
vrees dat ander
sy waardeloosheid sien

stert tussen die bene
‘n wegkruip hond
wat skaamteloos bedel
vir aandag
kopstreel of
vryf
die tjankgeluide vir aandag
klink smekend so
het ek iets verkeerd gedoen
is jy kwaad vir my
het jy my lief

© Hans Dreyer

Koplamp

die koplamp het sy korrel verloor
moes die wereld daarbuite verlig
maar het ingedraai na eie gesig
net donkerte daar
wat selfs die koplamp
se skynsel verdring

maar as daar
iemand hier voor my kom sit
word die koplamp se strale na buite versit

Selfs in die sieklike introspeksie van depressie kan ek daaruitkom en kan ek weer funksioneer.

© Hans Dreyer

Man in die Spieël

Man in die spieel
Wie is jy

Jy lyk nie soos ek nie
of is jy dalk ek

My werklikheid en onwerklikheid
vloei inmekaar

O God help my
ek val uitmekaar

© Hans Dreyer

[“Feeling of unreality” in angs aanvalle]

‘n donker 17e oktober in die jaar 2007 van ons Heer

in die newels sien ek hom
‘n vreemdeling of ‘n skim
as die newels lig is hy nie daar
wie is dit dan

       die een hier voor my
       growwe hande van harde werk
       hande wat vir geen werk stuit
       hande wat die onmoontlike sigbaar en klaar laat word
       die mense juig hom toe

maar …………….

as die man in die mis die deure in sy kop oopbreek,
word hy ‘n verleentheid vir die mense wat juig
Dan is hy te ERG en maak hulle bang.
Dan staan hulle terug
Hou hulle hande skoon
lewer kritiek oor

die mal man in die mis.
die mal man in die mis die skim
wat dan daar is en dan verdwyn
wat deure oopbreek in sy kop
       vra…
skreeu dit deur die mis

              wie is ek dan ?
              die skim ?
              die man ?
              die wonderdoener wat respek afdwing
              wat bewonder word…oor wat hy doen
                     maar…

          ook n verleentheid vir ander is
          ‘n verleentheid oor wie hy is en wat hy doen
die vrae – onbeantwoord verwond
die skim draai om
die man wil weg

die mis in vlug
waarheen nerens / erens
weg van mense vir wie hy
die verleentheids verwarring is

newels van werklikheid en droom
begin in sy gemoed parte speel
een oomblik in die werklikheid
die ander oomblik uit

          DAN…

gryp die rowwe hande smekend uit die mis
na ‘n plek in die stilte
waar hy God kan vind
kan vra
kan hoor
          al my
          inspirasie
          werk
          sukses
          die eindproduk daarvan
          wat ek op U skouers laai
          hoeveel daarvan was selfgemaakte vrugteslaai

                 wat

deur die tyd getoets
toe geen Goddelike inspirasie was
maar net
my eie waan

…skel…

skel soos ‘n angskreet
klink die vrae uit die mis
waar is God hierin
waar die selfgemaakte vrugteslaai

dis weer die man in die mis
wat weer met homself besig is

hy vra aan die man in die mis
en aan die mense wat op hom pis

          hoe sal ek weet
                 waaroor ek
                 God gehoorsaam
                    moet droom

                    OF

                 waaroor ek
                 God gehoorsaam
                      satan moet beveg
          wat maniese drome
          as God se woorde wil verkoop

       hoeveel skynbaar God gewilde pyn
       was toe al die tyd
       maar net eie selfgemaakte pyn
       van n deurmekaar siek mens

       hoeveel is siekte
       hoeveel God
       hoeveel die swakte
       van ‘n geesversteurde gemoed

hoe stap hierdie newel mens
uit die mistigheid wat hom nie kan omgrens
na n helderheid waar hy begrens en afgebaken is

© Hans Dreyer