Die reunperd het dit lankal geweet

          Jou merrie gaan dit nie maak nie
          haar vrag is te swaar

Die reunperd het dit lankal geweet
Saam met sy hawerpitte saans gevreet

Die dag se salpeter weggewerk
Met strelende hale van roskam en borsel
Staan hulle op stal
Runnikend roep hy na
haar
Troos hy
haar
In die nag se donker

Skrikwekkende Nagmerries wat aanhoudend vir hom sê

          Jou merrie gaan dit nie maak nie
          haar vrag is te swaar

angstig kap hy die stal se vloer
runnikend roep hy die boer
as die boer tog maar net wil luister
die boodskap wat hy runnikend fluister
          my merrie gaan dit nie maak nie
          haar vrag is te swaar

Dit gaan lankal nie meer klopdiselboom
met die twee karperdjies
‘n merrie en ‘n reun
vroegoggend in die tuig

          boudgooi teen die disselboom
          soos ‘n perd ongetem
          wou hy waarsku
          sy magteloosheid
          sy vrees uitskreeu

     die boer het dit misgekyk
     dis moedswilligheid van ‘n ontembare reun

eendag bultuit die merrie en haar reun
merrie se tree word onseker en kort

               sy struikel en val

die kar se vrag
te swaar vir die reun se krag
sleep altwee saam
bultaf na die draai
dis afgrond
dis seerkry
dis dood
bergaf by die draai

by die draai gaap die afgrond
dis seerkry
dis dood
vir die twee karperdjies
‘n merrie en ‘n reun

‘n klip langs die pad

© Hans Dreyer